Het wordt misschien tijd om bij de ingang een portier te zetten die bepaalde elementen de toegang weigert.
Jelle de Jong was net gestart met het interessante spel 1 tegen 100 (bij sommigen bekend van tv), als middel voor Petra Smit om ons beter te leren kennen (en wij haar), toen juffrouw Kip onaangekondigd binnenviel en zich een weg naar voren drong. Vervolgens wist ze de microfoon in handen te krijgen. Ja, ze had gehoord dat er wat aardigs te beleven viel en ze wilde vooral de nieuwe voorganger leren kennen.
Ene Peter Smit. Het duurde even, maar toen het tot haar doordrong dat het niet om Peter maar om Petra ging, spuide ze allerlei vooroordelen t.a.v. vrouwen in het ambt en zo.
Het moet gezegd worden, Petra hield zich goed en liet zich niet van de wijs brengen. Wat niet wegneemt, dat het gedrag van juffrouw Kip als aanstootgevend ervaren kon worden.
Het is dat het mens in de loop der tijd wat krediet heeft opgebouwd, maar anders ...
Wat was het leuk dat Petra Smit in ons midden was. Het incident met Kip daargelaten, hebben wij toch de stellige indruk dat zij zich geamuseerd heeft. Het spel onthulde meerdere fijnzinnige details over menig gemeentelid, waarvan zij aandachtig nota nam.
Helaas heeft Willemien voor het laatst met ons meegedaan. Zij stopt met M&P wat ons wel wat treurnis geeft. Vanaf het allereerste begin, zo’n drie en een half jaar geleden, was zij één van de motoren die maakte dat dit gebeuren van de grond kwam én in de lucht bleef.
Taken zijn over te dragen maar mensen zijn niet inwisselbaar.
We gaan Willemien missen maar vergeten haar niet.
Willemien, bedankt!
Of je nu storm in je hoofd hebt vanwege de herfstwind of je voelt een winterslaap naderen, dat geeft niks. Gewoon fijn komen. Wij vieren ’t samenzijn op donderdag 10 november a.s. ! Neem je iemand mee? Inloop: vanaf 18.00 uur, begin maaltijd: 18.30 uur. Graag opgeven bij Karin: maaltijdenprogramma@vegbussum.nl.
Vat dat maar eens in een paar woorden samen.
Dat doet de boel natuurlijk geen recht!
Helemaal niks schrijven? Dat is ook maar niks.
Vooruit, een poging. ’t Was 10 februari.
We aten ‘repps’ met een lekker prutje. Dat schijnt iets Mexicaans te zijn. Een soort pannenkoekje dus. Je schrijft het vast anders.
Ideetje van Judith. Die mag vaker met een ideetje komen.
Zo’n 40 gasten maakten het elkaar zo gezellig mogelijk.
Oud en jong door elkaar. Helemaal toen in tweetallen het spel ‘kaarten op tafel’ werd gespeeld. Om beurten een vraag van een kaartje beantwoorden. ‘Wat voor cijfer geef je je leven?’
‘Welke vraag zou je Jezus willen stellen?’ ‘Waar kunnen ze jou midden in de nacht voor wakker maken?’
Er werd stil geluisterd naar Teun die op zijn gitaar Anne Ruthi begeleidde. Hier en daar liep een rilling.
Theo en zijn collega Jelle lieten op de muurkrant zien, welk nieuws hen de afgelopen tijd geraakt had. Waar ze boos, blij, bang of verdrietig van werden. Zo lieten ze wel in hun binnenkamer kijken. Je moet maar durven.
Nol en Rie Kruithof hadden er best bij willen zijn. Net verhuisd als ze zijn naar Hilversum. Dat ging helaas niet. We zochten ze op en stelden Nol vragen over zijn geloof. De beamer projecteerde ze levensgroot en echt op de muur. Zo waren we met z’n allen even bij hen.
Kaarten gingen rond voor wat zieken die er ook zo graag bij waren geweest. Wat dat niet met je kan doen, als je merkt dat er aan je gedacht wordt! Zo’n simpel kaartje.
We noemen geen namen. Maar de oudste van ons clubje was ver in de tachtig, de jongste zeven. Ieder had iets te geven, niemand ging leeg naar huis.
Ben jij er in april bij? Binnenlopen vanaf 18.00 uur, maaltijd om 18.30 uur. Meld je je even aan? Bij Karin (8881449) of Willemien (6919603)
