HANS ANDERS ? AARDAPPEL ANDERS ? nee, KERK ANDERS !

Wat er in deze tijd allemaal niet ‘anders’ moet. Niets wat vroeger voldeed lijkt tegenwoordig nog bruikbaar. Alles anders. Je zou er ziek van worden!
Dat Hans stunt met zijn prijzen en dat aardappels eens anders dan anders worden opgediend, vooruit, dat is te overzien. Wie wil niet voor een zacht prijsje met nieuwe bril helder uit de doppen kijken?
En diezelfde aardappel, tja, hij zou je bijna halverwege in de keel blijven steken, als je stil staat bij de gedachte dat die onveranderd tot in lengte van dagen iedere avond je nieuwe brillenglazen zou bewalmen. Dan maar anders. We eten graag met smaak én wat afwisseling.
Het ploegje enthousiaste mensen dat de Kerk Anders diensten voor bereidt, nodigt mensen van buitenaf uit. Rand- en buitenkerkelijken, vrienden, familie, kennissen, collega’s, noem maar op. Mensen die je het gunt met smaak te leven door met een nieuwe blik tegen dat leven aan te kijken.
Een voet over de drempel zetten hele volksstammen allang niet meer. In de kerk gaat het over God en Jezus, maar wat die met het dagelijks leven te maken hebben, is niet eens meer een interessante vraag. Ze vullen misschien zelf al in; dit moet je vooral láten en dát mag je ábsoluut niet doen. Dat is ‘geloof’, denken ze.
Gelukkig weten wij wel beter. Toch? De aloude boodschap van het evangelie spreekt van Gods liefde. Van vergeving, waarvoor Jezus tot het uiterste is gegaan. Hij wil vreselijk dichtbij komen. Onweerstaanbaar is Hij, voor wie Hem leert kennen.
Of onuitstaanbaar! Niemand blijft onverschillig. Mensen die je het zo gunt, dat ze God in de persoon van Jezus leren kennen? Want die mensen zijn er toch?
Het fijne van de bijbel is dat die daarover geen twijfel laat bestaan.
God gunt het alle mensen dat ze Hem leren kennen. Maar hoe zal Hij zich bekend maken?
Kerk Anders is anders. Er is muziekbegeleiding van een band (vaak Embrace), een column, soms een sketch, misschien een stukje film en niet het minst belangrijke; vaak een spreker.
Al deze mensen zijn de uitdaging aangegaan om het ‘goede nieuws’ zo te communiceren, dat jong of oud, wel of niet opgegroeid
binnen de kerk, aangesproken wordt door Jezus. Zijn woorden, Zijn leven. Om zich vervolgens af te vragen wat Hij met hun leven te maken zou willen hebben. Dat hopen we en daar bidden we voor.
De aloude boodschap op een hedendaagse manier verpakt.
Een soort aardappel-anders waarvan de bezoekers met smaak eten en wie weet, zelfs zonder de hulp van Hans Anders, beter inzien wat en wie er in het leven werkelijk toe doet.
Het is een feestje om die diensten voor te bereiden.
Het is een feestje om er bij te zijn. Zou Hij willen dat je er bij bent?

Johan Knevel.