12 APRIL MAALTIJD & PROGRAMMA
Dat was leuk!
Ronduit verrassend en soms. . . toch ook weer niet.
Onder het thema “De gevoelige snaar” werd muziek beluisterd en verscheen op het grote beeld op de muur, langzaam het portret van de persoon wiens favoriete muzieknummer dit was.
De kunst was om, voordat het portret in zijn geheel verschenen was, te raden wie het was.
Klassieke en moderne muzieknummers wisselden elkaar af. Telkens na afloop toegelicht door degene wiens keuze het was geweest. Tja, soms was dat heel verrassend en soms had je al zo’n vermoeden.
Ook een manier om elkaar beter én op een andere manier te leren kennen. Dat was tijdens de Maaltijd & Programma-avond in februari.
Fijn die nieuwe gezichten!En in april?
Dan gaan we ons proberen te verplaatsen in die ander. Als ik in diens schoenen stond, wat zou ik doen, welke keuze zou ik maken?
Je zou maar president van het grootste land ter wereld zijn of het vuur uit je sloffen lopen om het dierenwelzijn te bevorderen van de spitsmuis tot de biha buffel.
Jaha, daar sta je niet dagelijks bij stil.
Wel, misschien wordt dat eens tijd.
En dit is nog maar een tipje van de sluier van wat er die bewuste avond staat te gebeuren.
’t Wordt toch weer anders dan je denkt en zo houden we het graag.
Verrassend, prikkelend, voor elk wat wils.
En waarom zou je niet iemand uitnodigen om erbij te zijn en dit ‘warme bad’ mee te maken?Inloop: 18.00 uur, start maaltijd: 18.30 uur.
Liefst even opgeven bij Karin Knevel: maaltijdenprogramma@vegbussum.nl
MAALTIJD & PROGRAMMA, donderdag 29 september
Wat er al niet bij te praten valt.
Terug van vakantie. Verhalen, avonturen, nieuwe inzichten en vergezichten. Heerlijk om dat met elkaar te delen!
Maar ook: een nieuw seizoen! Een verse predikante!
Wie weet schuift zij wel aan. Een ideale gelegenheid om elkaar op een ongedwongen manier beter te leren kennen.
Op de laatste avond van het afgelopen seizoen, werd het intiem en vertrouwelijk. In tweetallen bevroegen we elkaar aan de hand van een vijftal vragen die op een groot vel aan de wand hingen. ‘Welke droom heb je?’, ‘Waarvan heb je spijt?’ En zo nog wat vragen. Een vraagje overslaan was geen enkel probleem. Menigeen gunde de ander een kijkje in de binnenkamer.
Zo tussendoor werden heel wat kaarten geschreven. Naar mensen die door ziekte of ouderdom niet bij ons aan konden schuiven. Om te laten weten dat we aan ze denken. Zo’n simpel kaartje, wat dat niet doen kan.
Dit seizoen willen we vieren. Vertrouwen dat we onderweg de goedheid van onze Heer niet alleen zullen ervaren maar daarvan ook zullen mogen uitdelen. Als reisgenoten van elkaar.
Kom je ook? Even opgeven bij Karin (8881449) of Willemien (6919603). Inloop vanaf 18.00 uur, start maaltijd om 18.30 uur.
EINDELIJK WEER EENS MAALTIJD EN PROGRAMMA't Is nog zomer als je dit leest. Nog even en de herfst begint.
Met het vallen van de bla'ren, rijst het verlangen. Tegen alles in wat ter aarde valt en naar beneden trekt, gaan we er fris en vrolijk tegenaan.
Jaaa! Eindelijk weer eens Maaltijd en Programma!
De uitgelezen mogelijkheid om elkaar en wie verder ook, maar onze gasten zijn, te ontmoeten en (beter) te leren kennen.
't Is anders, 't is verrassend en jij kunt er deel van zijn.
Johan van Essen en Robert Leijs hebben het afgelopen seizoen nog enthousiast meegewerkt maar door omstandigheden gaat dat niet langer. Heel spijtig maar we hopen ze evengoed op de avonden zelf te mogen ontmoeten. Bedankt Johan en Robert.
In hun plaats treden Tim Lubbers en Jelle de Jong aan.
En zo is ons team weer compleet.
Voor wie het nog niet wist: Karin en Willemien zorgen dat er, met inschakeling van hulpkoks, telkens een lekkere hap op tafel komt.
Tim, Jelle, Jeroen en Johan nemen de verdere invulling van de avond voor hun rekening.
Een binnengekomen mededeling: juffrouw Kip is in het gedrang bij de uitverkoop van de Bijenkorf, ongelukkig ten val gekomen en heeft haar heup gebroken. Ter revalidatie is zij afgereisd naar één van de Spaanse Costa's, om aldaar het nuttige (het herstel) met het aangename (het zonnen) te verenigen. Die zien we even niet terug.
Jou toch wel? Laat je verrassen of wees zelf de verrassing van de avond. Meld je tijdig aan voor het eten bij Karin (8881449) of bij Willemien (6919603).Donderdag 14 oktober starten we. Inloop vanaf 18.00 uur, begin van de maaltijd: 18.30 uur. Tot dan
Jan en alleman liepen donderdag 11 februari, op de eerste Maaltijd & Programma avond van het nieuwe jaar, binnen voor een hap, een drankje maar misschien toch vooral voor het ontmoeten van elkaar.
Geheel tegen de verwachting in liet juffrouw Kip niets van zich horen. Uit welingelichte bron is vernomen dat zij 8 april, in een nog ongekende hoedanigheid, wel van zich zal laten horen (en zien).
Muziek was er wel. Teun zong iets over een verdronken vlinder.
Waar de jeugd deze dagen al niet mee bezig is.
Nou ja, liever met verdronken vlinders dan met drugs en wat dies meer zij. We zijn benieuwd waar hij in april mee komt.
Rembrandt etste de terugkomst van de verloren zoon op aangrijpende wijze. Johan vertelde, voor de maaltijd, waarom speciaal dat kunstwerk hem zo raakte.
Dominee Durieux drukte op wel heel bijzondere wijze een stempel op de avond.
In een quiz mochten we in groepjes raden hoe hij in verschillende penibele situaties gereageerd zou hebben. Zoals wanneer hij voor het volgende dilemma geplaatst zou worden:
Het is laat geworden. Je bent moe. Wat doe je?
Weet u het antwoord?De aanwezigen ondertussen wel.
Kijk, zo bij het scheiden van de markt leren we onze voorganger op zeer persoonlijke wijze beter kennen.
Tja, en dan hebben we het niet eens over wat er de komende avond weer op stapel staat. Kom je ook?
Binnenlopen vanaf 18.00 uur – begin maaltijd: 18.30 uur
Liefst even aanmelden bij:
Willemien (6919603) of Karin (8881449)
Vergeten? Toch welkom!
![]()
“ Alles gekregen ”, wat is dat nou voor 'n thema zult u denken. Tijdens de afgelopen avond van Maaltijd & Programma op donderdag 27 november gaf Jeroen een inleiding, de aftrap voor gesprek.
“We gaan even terug in de tijd, een kleine 2000 jaar, toen een dappere vriend zich geen blad voor de mond nam. Onder soms bedreigende omstandigheden sprak hij met en tot anderen over wat hij had ‘gezien en gehoord'. Hoe kon hij daar z'n mond over houden? Zijn vriend, de Messias was niet dood, hij leeft! Een kleine gemeenschap vormde zich, ze herinnerden zich Jezus, de man die geen kwaad had gedaan, die sprak over het Koninkrijk Gods, over Zijn Vader en zich bekommerde om de verschoppelingen. Dood was Hij geweest maar niet meer. Geloof, hoop en liefde vulde en verspreidde zich in die kleine gemeenschap en die groeide. Ze deelden met elkaar, niet alleen de dingen die ze bezaten maar ook hun verdriet en vreugde en natuurlijk de Schrift, het Oude Testament. Ze baden met elkaar, lachten en maakten plezier vaak rondom de tafel waar ze aten en dronken. En ze bekommerden zich om anderen. Werkelijk een stukje Koninkrijk van God.
Het is 1976 en ik zit in de rechte kerkbanken van de Christelijk Gereformeerde Kerk in de Iepenlaan. Links en rechts van mij zitten in donkerkleur geklede mensen, vrouwen met hoedjes op en mannen strak in het pak. Sommigen gaan staan met het zingen van een lied of met gebed. Het orgel braakt hele en heel soms halve noten uit, niets meer en niets minder. De dominee in het zwart staat op een verhoging, vaak verheft hij zijn stem en lijkt het of we een reprimande krijgen, als 11-jarige jongen snap ik er niet veel van. Hebben we iets fouts gedaan dan?
Een 20-tal jaren later moet het kerkgebouw in de Iepenlaan zijn deuren sluiten. De gemeente is vergrijst, het aantal drastich verminderd. De resterende op leeftijd zijnde leden verspeiden zich over andere Christelijk Gereformeerde Kerken in de omgeving.
Het is zomer 2006 en na een periode van 9 jaar buitenland zit ik in de Vrije Evangelische Gemeente Bussum. Heerlijk de vertrouwde gezichten om mij heen, welliswaar wat grijzer en rimpeliger, maar wel een stukje thuis. De harde banken zijn verdwenen en de kerkzaal is fris en in mooie kleurcombinatie geschilderd. Zo op het uiterlijk positieve veranderingen, maar welk gevoel bekruipt mij tijdens de dienst? Ik zie voornamelijk dezelfde mensen als van negen jaar geleden. Jeugd is er nauwlijks en ik wordt een beetje verdrietig. Moeten we hier onze kinderen in grootbrengen? Voor Thomas en Jonne eigenlijk geen leeftijdsgenoten, een benauwd gevoel bekruipt mij.
Het is najaar 2008 en sinds het afgelopen jaar bespeur ik beweging in de gemeente. Het verblijd mij. Ofschoon er nog geen leeftijdsgenootjes van Thomas zijn leeftijd zijn bijgekomen is het alsof de gemeente langzaam wakker wordt, ook verlangt naar vernieuwing & verdieping. Ik hoop toch zo dat het een voortgaande beweging zal zijn. Ik geniet van Maaltijd & Programma, ik zie in onze gemeente en op momenten als deze, zie ik liefde, warmte, hoop & soms geloof. Een stukje koninkrijk van God. Beste mensen, gaan we dat voor onszelf houden? Zou het kunnen zijn dat er in onze samenleving juist hierin behoefte is?
Toen Jezus op aarde kwam en zijn eerste vrienden tot zich riep om met Hem op te trekken stelde hij niet eerst eisen. Het was niet dat ze eerst een beter mens moesten worden of dat ze al die vervelende menselijke aspecten zoals, roddelen, liegen, arrogantie, twijfel eerst moesten afleggen. Hij simpelweg zei: ‘Kom, volg Mij en maak jullie vissers van mensen' Als er één ding was dat Hij wilde dan was het wel om geloof, hoop en liefde te verspreiden. En Hij koos daar geen mensen voor die perfect waren. Geen mensen die geen verdriet en pijn kenden, geen mensen die niets anders te doen hadden. Hij koos daar mensen zoals u, jij en ik. Die eerste vissers hadden alles in petto wat God nodig had. Hoe kan het ook anders, Hij zelf heeft het erin gelegd, ook in ons leven.
U, jij en ik hebben alles gekregen om geloof, hoop en liefde te verpreiden. Loopt u met krukken of een rollator, u heeft alles in huis om anderen te bereiken. Zit je nog op school of vlak voor een huwlijk, jij hebt alles in je gekregen wat nodig is om betekenis te hebben in het leven van mensen in jouw omgeving. Zit je hart vol pijn en verdriet, God is daarbij en zal je mensen geven om dit te helpen te dragen, en zelfs dan zal er op een gegeven moment weer een stukje licht zijn aan het eind van de donkere tunnel. Een stukje licht om te delen met een ander.
Alles gekregen, aan ons om te volgen en dat wat we gekregen hebben aan geloof, aan hoop en aan liefde te delen.
Het is 1984 en ik ben op weg uit school naar meneer van Buren. Meneer van Buren heeft reuma, zo zwaar dat zijn lichaam scheef getrokken wordt. Hij moet elke dag lopen anders groeit hij helemaal scheef en vast. Maar hij kan niet zelf lopen. Een aantal jongeren van Youth for Christ hebben een schema opgezet, omstebeurt een wandelingetje in de middag. En vandaag is het mijn beurt.
Ik zet mijn fiets voor het huis, ik kan mij herinneren dat het altijd een beetje donker was binnen. Meneer van Buren kon soms ook heel nukkig zijn, maar ja, geef hem eens ongelijk. En als ik hem dan uit zijn stoel hijs, zijn hoofd, benen en lichaam scheef kreunt hij van de pijn. Even later schuifelen we samen door de kamer en dan begint hij te praten. Hij vraagt hoe mijn dag is geweest en wat ik heb gedaan, hij praat over God en geloof. Die man heeft eeuwigheidsinvloed gehad in mijn leven.
Kent u dat soort mensen, personen die ergens in het verleden iets van geloof, hoop en liefde met u, met jou hebben gedeeld? Ook wij mogen en kunnen die rol spelen.”
![]()
De oliebollen verteerd, de vuurwerkresten opgeveegd en de goede voornemens alweer vergeten.
Jawel, het jaar 2010 is de kinderschoenen bijna ontgroeid. En wij? We broeden op plannen en eer het voorjaar begonnen is, leggen we een ei. En wel op: donderdag 11 februari . De eerste M&P avond van dit jaar gaat dan van start.
Verkeerden we in november nog in Sinterklaas stemming en werd menig kaartje geschreven naar mensen die door omstandigheden (tijdelijk) niet naar de kerk konden komen, nu bevat het programma weer andere verrassingen.
Is één van de grootste verrassingen niet dat je een mens, die je dacht te kennen, op een andere manier leert zien. Zo dat je verwonderd denkt: “Dat ik dát nooit eerder heb gezien!”
Daar gaat het dit jaar, als het aan ons ligt, weer van komen.
Zo’n andere verrassing is, dat je op een heel eenvoudige manier, zoveel meer voor een ander kunt betekenen, dan je ooit gedacht had.
Nog eens wat: nieuwe gezichten die aanschuiven, brengen leven in de tent. Neem gerust iemand mee. Want M&P staat voor ontmoeting, gezelligheid en verdieping. En vast nog wat dingen meer, maar die kun je naar eigen believen zelf invullen.
Even op een rij:
Inloop vanaf 18.00 uur.
Start maaltijd: 18.30 uur.
Opgeven bij Willemien (6919603) of Karin (8881449).
Ook voor dit jaar: handen aan en groeten van,
De Ploeg
![]()
Hoe is het gevallen, de maaltijd van 27 november? En het programma? Is het u/je wel bekomen?
Wendela kookte Israëlisch, Jeroen had een inleidend woord, Juffrouw Kip en juffrouw Krab lieten weer van zich horen en dan heb ik het nog niet eens over het verrassende interview met Dick die als niet-gemeentelid het toch heel bijzonder vindt om deze avonden bij te wonen.
Muziek valt niet meer weg te denken.
Gezellige muziek op de achtergrond en live-muziek. Teun raakte de gevoelige snaar met zijn lied met gitaar. Maar waar ging het eigenlijk over? ‘Alles gekregen' stond er op de uitnodiging.
Dat is veel. Alsof er niets meer te wensen over zou zijn.
Met het glas half vol (in plaats van half leeg) leven en geloven dat die andere helft onderweg is.
Bij tijden proeven we daar al iets van, bijvoorbeeld wanneer we als gemeente samenkomen en we niet onder het besef uitkunnen dat Hij aanwezig is. Dan blijft er soms even niets te wensen over.
Daar word je dankbaar van. Dan wil je vieren. Dat hebben we de afgelopen avond gedaan. Vanzelf wil je daar anderen bij betrekken. Kom erbij, vier met ons mee!
Donderdagavond 29 januari eten en vieren we verder. Een nieuwe kans om er bij te zijn en iemand mee te nemen die, wellicht net als Dick, behoefte heeft aan meer dan eten alleen. Even opgeven bij Willemien Brouwer via het emailadres: maaltijd&programma@vegbussum.nl.